Ik weet hoe het voelt als een bedrijf steeds meer van je vraagt.

Mijn interesse begon bij techniek. Hoe een systeem in elkaar zit, waarom iets breekt, en hoe je het zo opzet dat het niet opnieuw breekt. Ik heb jarenlang technische systemen gebouwd, en dat denken heb ik nooit losgelaten.

Daarna ben ik zelf gaan ondernemen. Ik bouwde mijn bedrijf op door verantwoordelijkheid te nemen en problemen op te lossen. Als er iets moest gebeuren, pakte ik het op. Dat hielp me vooruit, maar steeds meer werk bleef ook bij mij liggen.

Die twee kanten zijn bij elkaar gebleven. Ik weet hoe het werk in een bedrijf dagelijks verloopt, en ik weet wat er technisch mogelijk is. Het interessante zit precies op de plek waar die twee elkaar raken.

Jarenlang merkte ik dat ik vaak de eerste week van een vakantie ziek werd. Later was ik op vakantie en bleef ik gezond, maar kon ik niet meer genieten van de rust. Ik was er wel, alleen het gevoel dat ik vrij was kwam niet binnen.

Een andere ondernemer zei dat ik moest opletten voor een burn-out.

Op dat moment wist ik dat ik iets moest veranderen. Meer vrije dagen plannen zou weinig oplossen als mijn bedrijven intussen voor vragen, uitzonderingen en beslissingen op mij bleven rekenen. Ik moest gaan kijken hoe het werk georganiseerd was en waarom zoveel ervan bij mij terechtkwam.

Die verandering ben ik zelf aan het bouwen. Binnen mijn bedrijven onderzoek ik welke processen eenvoudiger kunnen, welke verantwoordelijkheden duidelijker moeten en waar automatisering terugkerend werk kan wegnemen. Ik deel wat ik probeer, wat werkt en wat ik anders zou doen.

Wat jij in dertig seconden beslist, is voor jou geen proces. Precies dat soort beslissing klinkt een bedrijf aan één persoon vast, en je ziet het zelf het laatst.

Daarmee help ik ook andere ondernemers. We beginnen bij de plekken waar hun bedrijf nog voortdurend op hen wacht. Ik kom niet vertellen hoe het moet: ik kijk mee, stel de vragen die je jezelf niet meer stelt, en help bepalen wat eerst moet.